Jak dobrać kolory ścian żeby wnętrze wydawało się większe

Ten sam pokój potrafi wyglądać na przestronny albo na ciasny, a różnicę często robi sama farba. Kolor ściany zmienia to, jak odbija się światło, a od tego zależy, czy oko widzi głębię, czy twardą krawędź. Dobrze dobrany odcień potrafi optycznie dodać metrów, a niewłaściwy odbiera je nawet dużemu salonowi. Nie trzeba burzyć przegród ani wymieniać mebli. Wystarczy znać kilka zależności między jasnością, odcieniem i oświetleniem pomieszczenia. Poniższe zasady da się zastosować jeszcze przed zakupem pierwszej puszki.

Jasność liczy się bardziej niż sam kolor

Jasna ściana odbija więcej światła, więc pokój wydaje się otwarty. Ciemna pochłania je i optycznie przysuwa powierzchnię do oczu. Dlatego biel, kość słoniowa, delikatny beż i bardzo jasna szarość działają podobnie, choć wyglądają inaczej. To samo dotyczy pastelowego błękitu czy mięty, o ile nie są mocno nasycone. Na opakowaniach farb producenci podają wskaźnik LRV, czyli udział odbijanego światła. Im jest wyższy, tym ściana jaśniejsza i tym lepiej sprawdzi się w małym wnętrzu.

Skala LRV biegnie od 0 do 100. Czerń to wartość bliska zeru, a czysta biel około 85 do 90. Do małego pokoju szukaj farb powyżej 60, a do ciemnego, wąskiego wnętrza nawet ponad 70. Ciemny grafit z wartością poniżej 10 zostaw na jedną ścianę akcentową, i to tylko tam, gdzie jest duże okno.

Ciepłe czy chłodne odcienie

Chłodne kolory, takie jak błękit, szarozielony czy chłodna szarość, optycznie się oddalają. Ciepłe żółcie, czerwienie i brązy wysuwają się do przodu. Jasna ściana w chłodnym tonie, ustawiona naprzeciw wejścia, daje więc wrażenie głębi. Zdarza się jednak, że w pokoju od północy takie barwy wyglądają szaro i smutno. Tam lepiej sprawdza się ciepła, jasna biel. Pokój od południa znosi odcienie chłodne bez ryzyka, że zrobi się w nim zimno.

Warto pamiętać jeszcze o jednym. Ta sama farba po zmroku, przy żarówce o barwie 2700 K, wygląda cieplej niż w południe. Do pokoju używanego głównie wieczorem dobieraj więc kolor przy takim właśnie świetle.

Co zrobić w konkretnym pomieszczeniu?

Różne problemy wymagają różnych rozwiązań. Poniższa tabela zbiera najczęstsze sytuacje. Czytaj ją od lewej: najpierw określ, co Cię ogranicza, potem sprawdź, jaki zabieg pomaga.

SytuacjaZabiegPrzykładowe odcienie
Niski sufit (poniżej 250 cm)sufit jaśniejszy od ścian, LRV powyżej 85biel, jasna kość słoniowa
Wąski korytarz (do 100 cm szerokości)krótsza ściana odrobinę ciemniejsza i chłodna, LRV około 50szarozielony, błękit
Okno na północjasny, ciepły kolor, LRV 65 do 75kremowy, jasny beż
Okno na południeneutralny lub chłodny kolor, LRV 60 do 70jasna szarość, pastelowy błękit

Sufit, połysk i listwy

Granicę między ścianą a sufitem zaciera ten sam kolor lub bardzo zbliżony odcień. Pokój zyskuje wtedy na wysokości. Sprawdza się to także na poddaszu ze skosami, gdzie krawędzie i tak giną w cieniu. Farba powinna być matowa, bo błyszcząca podkreśla nierówności i rozprasza światło w sposób, który męczy wzrok. W kuchni i łazience wystarczy półmat, łatwiejszy w czyszczeniu. Listwy przypodłogowe i ramy drzwi malowane w kolorze ściany przestają dzielić powierzchnię na pasy. Wnętrze wygląda wtedy spokojniej.

Jak sprawdzić kolor przed malowaniem?

Kolor z katalogu rzadko wygląda tak samo na ścianie, bo zmienia go światło okna i żarówek. Test zajmuje dwa dni.

  1. Pomaluj próbkę plama około 50 na 50 cm, najlepiej na kartonie, który przenosisz między ścianami
  2. Obejrzyj rano i wieczorem światło dzienne i sztuczne pokażą dwa różne odcienie
  3. Sprawdź przy meblach porównaj próbkę z podłogą, zasłonami i sofą

Jeśli pogoda na to pozwala, zostaw próbkę na dłużej, bo pochmurny dzień zmienia odbiór koloru bardziej, niż się wydaje. Jeśli mimo to nie masz pewności, wybierz odcień o jeden stopień jaśniejszy. Na dużej powierzchni kolor zwykle wygląda intensywniej niż na próbniku.